De vraag ‘Welke soorten roeping zijn er?’ houdt me al langere tijd bezig. Wanneer ik ernaar op zoek ga, kom ik allerlei verschillende lagen tegen, zoals:
- Religieus → geroepen door God
- Werk/beroep → passie in je werk
- Persoonlijk → innerlijke drijfveer
- Sociaal → bijdragen aan anderen
- Existentiëel → zoeken naar levenszin
Tegelijk merk ik dat deze vormen sterk met elkaar verweven zijn. Ze lopen door elkaar heen en zijn moeilijk los van elkaar te zien.
Volgens Comer, en dat perspectief spreekt mij meer aan, heeft een volgeling van Jezus eigenlijk te maken met twee fundamentele lagen van roeping:
- De algemene menselijke roeping
Dit gaat over cultuur bouwen, werken en zorgdragen voor de wereld. Het raakt alles: de plek waar je leeft, je gezin, je werk, je kerk en je omgeving.
Welke cultuur breng jij op de plekken waar je bent? Hoe geef je vorm aan je werk, doe je het alleen om te voorzien in je levensonderhoud, of ook omdat je ervaart dat dit is waarvoor je gemaakt bent? En hoe zorg je voor de mensen om je heen, je gezin, buren, vrienden en collega’s? - De evangelische roeping
Dit gaat over mensen helpen om God te leren kennen en discipelen te maken.
Veel mensen voelen zich geen “geboren evangelist” en denken: laat dat maar over aan degenen die daar van nature goed in zijn. Misschien herken je gedachten als: ik ben meer een herder, een leraar of een profeet, of zelfs: discipelen maken is iets voor mensen die geestelijk sterker zijn dan ik.
Toch geloof ik dat juist op de plek waar jij bent, in de relaties die jij hebt, het licht van Jezus zichtbaar mag worden. Soms heel direct, maar vaak ook indirect. Gewoon door wie je bent en hoe je leeft. Jouw keuzes, woorden en houding vormen al een getuigenis.
Deze twee roepingen horen onlosmakelijk bij elkaar. De één vervangt de ander niet, ze versterken elkaar juist!